Ik las het artikel in de krant met een glimlach. Eindhoven bouwt een toren van 147 meter. Nét iets hoger dan onze Westpoint. Toeval? Zeker niet, schrijven ze erbij. En dan denk ik: mensen, dit is geen wedstrijdje ver plassen. Dat zijn we toch niet?
Tekst: Marc Meeuwis – Fotografie: Nicole Severijns
Want laten we eerlijk zijn. De echte opgave voor Brabant speelt zich niet af op de centimeters boven de wolken. Die speelt zich af in de waardeketenstrategieën van ASML, in de logistieke corridors die via onze regio Europa verbinden, in de technologische en maatschappelijke transities die nu al bepalen welke regio’s over twintig jaar nog meedoen – en welke niet.
Tilburg en de rest van de regio Hart van Brabant liggen midden in dit verhaal. Niet als buitenstaander, maar als scharnierpunt. Tussen de mainports en het achterland. Tussen Brainport en de Rotterdamse haven. Tussen maak-industrie en kenniseconomie. Dat is geen toeval – dat is geografie, geschiedenis én ambitie.
En juist daarom moeten we ophouden met regionale navelstaarderij. De vraag is niet of Tilburg groter is dan Eindhoven, of dat de regio Hart van Brabant ‘de regie pakt’. De vraag is: hoe werken wij samen – met Brainport, met Breda en De Baronie, met de regio Den Bosch – zodat we als geheel zwaarder wegen in het internationale speelveld?
Groot denken dus. Maar tegelijk: klein beginnen.
Want de mensen die hier wonen, studeren en ondernemen, herkennen zich niet in een bestuurlijke schaalvergroting of een nieuwe fusieconstructie. Zij herkennen zich in hun buurt, hun bedrijventerrein, hun school. In een regio die voelt als thuis en die tegelijk meebeweegt met de wereld.
Dat vraagt wendbaarheid. Van ondernemers die schakelen zonder toestemming te vragen. Van bestuurders die samenwerken zonder eerst alles dicht te willen timmeren. Zeker nu – nu de geopolitiek rommelt, de supply chains schuiven en technologie sneller verandert dan beleid.
Dus nee, ik ga niet bijhouden hoeveel meter de buren bouwen. Ik ga er wél aan bijdragen dat onze stad en regio weten waarvoor zij staan, wat zij te bieden hebben, en met wie zij dat het slimst doen. Niet vanuit angst. Niet vanuit competitie. Maar vanuit de overtuiging dat Brabant groter wordt als we het samen maken.
Dat is het échte concurrentievoordeel. Niet de hoogte van je toren.
